Insluiten en uitsluiten

Aandacht gaat over verbinding hebben met alles wat er is in het hier en nu. Alles wat ons bevalt en wat ons niet bevalt, wat ons vertrouwen geeft en wat ons angst inboezemt, wat ons verder brengt en wat ons weerhoudt, wat ons bekend is en wat ons vreemd is. Als je kunt zijn met wat er is, heb je als vanzelf verbinding met jezelf en met de ander(en). Dat klinkt eenvoudig maar het is een klus. Want het druist in tegen onze neiging om zaken te (onder)scheiden en om vervolgens alles wat anders of vreemd is buiten te sluiten. Dit mechanisme ligt ten grondslag aan het wij-zij denken en handelen dat ruimhartig aanwezig is in onze organisaties. Het wij – zij zet een dynamiek in werking waarin de ander tot tegenstander wordt en ‘schuld’ draagt. Hierdoor stagneert de verbinding en ontstaat er een gevoel van afgescheiden zijn.

Alhoewel de kloof betrekking heeft op een verschil in zienswijze, op een andere plek in de organisatie hebben we concreet een ander zicht daarop, ervaren we het vaak als een conflict in zijnswijze. We kunnen de kloof ontstijgen als we beseffen dat we er zelf deel van uitmaken en (mede)verantwoordelijkheid zijn. De kloof naar ons toe halen en onderzoeken in plaats van hem deponeren op de stoep van de buren. Dit is een weerbarstig proces, waarbij de plek der moeite veelvuldig in beeld komt.

Op één of andere manier lijkt ons bestaansrecht op het spel te staan in plaats van ons perspectief op de situatie. We hebben allemaal een eigen beeld, verhaal over de werkelijkheid, maar dat is niet de werkelijkheid zelf. Als we onze beleving en kijk op de werkelijkheid kunnen zien als een verhaal en niet als Het Verhaal, ontstaat er ruimte waarin dialoog en verbinding kunnen gedijen.

 

Balans angst en vertrouwen

Storing op de verbinding

 

De plek der moeite

Polariteiten en Meerstemmigheid

Spanningsvelden en dilemma’s

Rijker organiseren

Vrije speler zijn

Vertrouwen en verbinding