Hoe doorbreek je stagnatie?

Veel veranderingen in organisaties stagneren doordat het besef van meerstemmigheid en de waarde van tegenstellingen ontbreekt. Vaak identificeren we ons met één deel van de polariteit en wordt de andere kant als negatief en onbruikbaar gezien, met als gevolg dat we alleen de uitsluitende werking en niet de samenwerking van de polariteiten ervaren. Denk bijvoorbeeld aan een team dat sterk aan harmonie, een goede sfeer en onderlinge relaties hecht. Een te sterke nadruk hierop heeft tot gevolg dat veel zaken met de mantel der liefde bedekt worden en teamleden de confrontatie uit de weg gaan, hetgeen ten koste gaat van de resultaten en de creativiteit van het team. Zo’n team waardeert een harmonieuze omgang dus als zeer positief en ervaart conflicten als ongewenst en bedreigend. Maar juist het onderzoeken en in beeld brengen van deze tegenstelling maakt het mogelijk om tot een positieve herwaardering te komen van conflict en de schaduwkant te ontdekken van harmonie. Hierdoor ontstaat ruimte en beweging, waarin zowel harmonie als conflict hun werk kunnen doen: door op constructieve wijze verschillen aan het licht proberen te brengen. Door in het spanningsveld tussen harmonie en conflict te gaan staan, en zich niet (meer) met een van de twee posities te identificeren, kan een derde mogelijkheid van handelen en denken ontstaan.

Uit: ‘Aandacht in interactie – de spanning tussen organiseren en laten ontstaan’